Personal: Ik lijk steeds meer op... mijzelf

Persoonlijk

Liesbet stikt

* warning* Net voor mijn verjaardag, sta ik stil bij mijn voorbije levensjaar, het wordt dus een persoonlijke blog.

Zoals je uit de titel kan afleiden, zit het liedje 'Papa' van Stef Bos nogal vaak in mijn hoofd. Bij het overlijden van mijn papa, iets meer dan een jaar geleden, kwam er voor mij een belangrijk besef naar boven; één dat ik altijd onbewust bij mij had en me houvast gaf. Ik had en heb vaak het gevoel dat ik anders ben dan vele mensen rondom mij. Ik troostte me vaak met de gedachte dat ik op mijn papa lijk. Nu hij er niet meer is lukt het me niet meer me hiermee te troosten. Ik ben het voorbije jaar vaak bezig geweest hoe ik verder kan zonder dat ik een troostende gedachte nodig heb. Hoe ik meer mijzelf kan zijn. Jeps; ik begin er een beetje laat mee, na 37 levensjaren ;) But, there is no time like the present.

Niet opvallen

Als één van de eerste dingen die ik besefte was, dat ik mijn best deed om 'niet op te vallen'. Daarmee stak ik mezelf zoveel mogelijk weg en toonde ik niet wie ik ben. De loopbaanbegeleiding en de coaching waar ik meer dan een half jaar geleden over blogde gaf hier eigenlijk de aanzet voor, vooral dat besef van mijzelf wegsteken kwam toen heel hard naar boven. Door te starten met de workshops moderne kalligrafie, zette ik de eerste stappen in mijzelf te laten zien. Ik zag mezelf vroeger t-o-t-a-a-l niet als iemand die graag voor een groep zou staan, maar ik deed het toch, in eerste instantie als een 'probeersel'. We zien wel hoe het loopt, dacht ik hierover. Het gaf me stress vooraf, gezonde stress dat wel. Maar ik krijg er ook heel veel energie en inspiratie door. Voor mij een signaal om er verder mee door te gaan, stapje voor stapje. 

Knagend negatief gevoel

Hoewel ik het voorjaar van 2018 in een positieve vibe leefde, had ik nog steeds een knagend gevoel, er was een belangrijk deel van mijn professionele leven dat niet goed zat. Om een financiële houvast te hebben, bleef ik bij de overheid werken. Ik besprak wel mijn contract en ging minder werken. Sinds februari 2018, werkte ik slechts 70%. Maar de dagen dat ik in Brussel werkte, vielen me steeds zwaarder. Ik solliciteerde hier en daar naar andere functies dan die van grafisch vormgever, omdat ik dacht dat daar het probleem zat. Bij verschillende sollicitaties brak ik zelf het proces af, omdat het toch niet goed voelde. Uiteindelijk herbekeek ik de optie die ik al een paar keer in mijn carrière had overwogen, maar nooit aangedurfd had: als freelance grafisch vormgever aan de slag gaan. Ik zou mijn ervaring meenemen en toch zeer afwisselend werk kunnen doen. De onzekerheid op effectief werk en inkomsten hebben, woog steeds door, zodat ik nooit de stap waagde.

De sprong

Tot ik in juni een talent scan ging doen bij Typografics, een bedrijf dat grafisch vormgevers (vaste medewerkers en freelancers) naar bedrijven stuurt voor korte of langere grafische interventies. Die talent scan testte mijn kennis op technisch vlak van grafische toepassingen en eindigde met een praktische proef. Een test waar ik serieus op zwoegde, het niveau lag duidelijk heel hoog. Dus toen ik het bericht kreeg dat ik geslaagd was, gaf me dat het nodige vertrouwen dat freelancen de volgende carrière stap is die ik moet nemen. Ik wilde eerst proberen freelance-opdrachten te combineren met die 70% vaste baan. Maar de zomerse komkommertijd, pushte mij die laatste stap te zetten en te springen. Ik gaf mijn vrijwillig ontslag en zal dus vanaf oktober als freelancer aan de slag gaan. Spannend!

Hosselen

Mijn loon zal dus niet meer elke maand netjes op mijn rekening gestort worden. Ik zal er zelf voor moeten zorgen, dat ik voldoende verdien. Ik ervaar dit enerzijds als stresserend voor het onbekende, maar ik probeer ook vertrouwen te hebben dat het allemaal wel goed komt. Het geeft me daarnaast ook een serieuze duw in de rug om 'mijn contacten aan te spreken' en het aan zoveel mogelijk mensen te vertellen. Als ik iemand hiermee verbaas, dan is het vooral mijzelf. Ik wist al langer dat ik pas uit mijn kot kom wanneer ik de deadline al kan ruiken. ;) (Yup, guilty)

Crea workshops

Daarnaast probeer ik ook op verschillende paarden te wedden, de combinatie van verschillende jobs zal me de nodige uitdaging en afwisseling brengen. Dat die kalligrafie workshops me bevallen, deed me ook solliciteren als freelance lesgever bij verschillende organisaties die crea-workshops aanbieden. Met nog 2 sollicitatie-gesprekken op de planning en 1 à 2 beurzen waar ik misschien als workshop-houder ga staan, is hier nog niets concreet. Maar het gevoel op het juiste pad te lopen maakt me blij.

Mijn talenten

Mijn levenspad waar ik nu op wandel, had ik vroeger nooit voor mijzelf gezien. Mijn leven is op verschillende vlakken anders gelopen dat ik verwachtte. Ik kon toen ook niet bedenken dat ik op professioneel vlak zo'n nood zou hebben aan steeds nieuwe dingen én afwisseling. Vorig jaar stond nochtans het al vlak voor mijn neus op mijn computerscherm. Ik vulde toen de test van Talentbuilder in die bij het boek Ik kies voor mijn talent hoorde en mijn TOP 5 talenten zijn: nieuwsfreak, creatieve maker, kansengever, mooimaker en uitblinker als ik dat wil.

Love to be free

Voor de toekomst wil ik dus de plannen die -al dan niet concreet- klaarliggen, uitvoeren: mijn eigen kalligrafie workshops verder uitbouwen, als freelance grafisch vormgever bij verschillende bedrijven uit de nood helpen in drukke perioden en daarnaast veel 'creatieve maker'-tijd als lesgever of als ontdekker van nieuwe knutseltechnieken. Ik hoop dat het als een herwonnen vrijheid zal aanvoelen en ik hier binnen een half jaar een post kan schrijven over hoe ik worstel om het aantal opdrachten zo goed te stroomlijnen: een mooie flow van drukke perioden en oplaadmomenten lijkt mij het leukst.

Na het posten van deze persoonlijke blog en nog wat hossel-computerwerk, ga ik deze avond helemaal zen zijn om samen met mijn man te genieten van een etentje met twee: om een nieuw levensjaar te vieren maar nog veel meer om Bart te bedanken dat hij er gewoon is en blijft luisteren naar mijn zotte plannen.

 

De foto bij dit artikel is een aantal jaren geleden genomen toen ik mijn eerste rokje stikte, met het bekende rokjesboek naast mij en de live instructies van mijn mama. Mijn smile zegt alles over hoe ik mij voel als ik iets nieuws leer maken. 

 

*** Om transparant te zijn over mijn digitale marketing *** 

De meeste linken naar andere websites zijn informatief, enkel de linken naar de website van bol.com zijn onderdeel van een partnerprogramma waarbij ik een commissie ontvang op elke aankoop via die link.


Oudere post Nieuwere post


  • Els, je grote, maar fiere zus op

    Liesbet, als zus was je altijd de stilste van ons drieen… Ik ben aangenaam verrast over hoeveel woorden je vindt om te beschrijven hoe megafenomenaal je afgelopen jaar geweest is. Een jaar van reflecteren, nadenken, moedige keuzes maken, nieuwe talenten ontdekken en misschien het belangrijkste: stilaan echt in jezelf geloven!
    Heel veel succes in de ingeslagen weg! Fiere, grote zus Els xxx


Laat een bericht achter

Berichten worden goedgekeurd voor publicatie.

Related Posts